مشير السلطنه آمده بودند . نمىگذاشتند بخوابيم . با آن هيكل پشت‌بام نزد آنها رفتم . هيچ نشناختند . بعد از حرف زدن تعجب زياد كردند . سردارى منحصربه‌فرد را به محمد داده بودم . شلوار كتان و « بلوز » پاره شده بود ، كلاه شكسته ، دستمالى به سر ، دستمالى به چشم . البته با هيكل عجيب غريب نبايد بشناسند . بعد از حال و سراغها خواهش كردم صدا نكنند . نهرهاى جاجرود صبح از ايوان كيف سوار شده دليجان را طناب‌پيچ كرده بودند . هيچ‌كدام از مسافرين ما آرام و قرار نداشتند و متصل منتظر خوردن زمين يا شكستن دليجان بودند . نهرهاى رودخانهء جاجرود هم معلوم است چه به روزگار مسافر مىآورد . ديگر جائى توقف نكرده سه ساعت به غروب مانده وارد منزل نصير الدوله شده هر يك به يك هيكل مخصوص . چاى خورده درشكه كرايه كرده با تقى به منزل آمدم . قدرى توقف كرده مجددا درشكه گرفته دروازهء قزوين رفتم . بين راه آقاى عماد السلطنه زيارت شدند . ايشان هم به اتفاق دروازهء قزوين تشريف آوردند . لله الحمد همگى سلامت بودند . غروب آقا رفت و شب را به عوض شب قبل بسيار بسيار خوش گذرانديم . شهرى را كه ما در نهايت امنيت و آسايش گذاشته و رفته بوديم اينك در نهايت اغتشاش و تزلزل مىبينيم . خداوند خودش به خير بگذارند . * * * تمام شد روزنامهء اين سفر در دار الخلافهء طهران - 14 شهر رجب 1324 - دار الخلافهء طهران . عين السلطنه قهرمان قاجار .